سراج المحتاج فی السیر و السلوک بلا اعوجاج

● سراج المحتاج فی السیر و السلوک بلا اعوجاج / عرفان و تصوف / فارسی serāj-ol mohtāj fe-s sayr va-s solūk be-lā e‘vejāj وفائی شوشتری، فتح الله بن حسن، - 1304 قمری vafā’ī šūštarī, fath-ol-lāh ebn-e hasan (- 1887) مجموعه مکاتیب و نامه‌های عرفانی و معنوی است که به خواهش یکی از دوستان سالک و رهرو طریق الهی و برای راهنمایی او نگاشته شده است. مؤلف در لابه لای مطالب از اشعار مولوی و سروده‌های خود سود جسته است. آغاز: ای دلا منزل فراتر برکن از این خاکدان ×× غیر قرب دولت دیگر هر چه باشد خاک دان / گر بقا خواهی فنا باید شد اندر حسن دوست ×× کاین فنا باشد بقائی به زملک جاودان انجام: وفایی را بخود مگذار مگذار ×× که هستم از خودی بیزار بیزار / بفضل خویشتن برگیر دستم ×× ... از غیر خود برخود شکستم چاپ: بمبئی، سنگی، 1294ق، رقعی، 40ص [الذریعة 161/12؛ فهرستواره منزوی 491/6]