سراپای مهری عرب

● سراپای مهری عرب = آینه بدن نما / شعر / فارسی sarāpā-ye mehrī ‘arab = āyena-ye badan-namā سید عاملی، علی بن مساعد، ق 11 قمری seyyed-e ‘āmelī, ‘alī ebn-e mosā‘ed (- 17c) مثنوی است در توصیف اندام معشوق. در پایان آن آمده: «روز و شب مهری بی تاب و توان ×× کرده نام خوش تو ورد زبان». صبا (روز روشن: 783) می‌نویسد: سلطان حسین صفوی در برابر کسانی که بر مهری رشک می‌بردند به منظور امتحان آنها از وی خواست که بداهتاً چیزی بسازد و وی در چند ساعت مثنوی «آیینه بدن نمای: سراپای محبوب» را ساخته و حاسدان را شرمنده کرد. نسخه‌ها در تعداد ابیات همسان نیست. آغاز: ای بت چابک شیرین حرکات ×× جلوه ناز تو چون آب حیات انجام: روز و شب مهری بی تاب و توان ×× کرده نام خوش تو ورد زبان / آدمی یا پری ای حور لقا ×× که بدنیات فرستاده خدا چاپ: در گنجینه بهارستان، بخش ادبیات فارسی، جلد اول، به کوشش ذبیح الله حبیبی نژاد (مهران)، صص333 - 338 [نسخه‌های منزوی 2906/4؛ مشترک پاکستان 963/8؛ الذریعة 204/19 و 1136/9؛ دیوان مهری عرب؛ فرهنگ سخنوارن ص 282؛ فهرستواره منزوی 103/10؛ دنا 65/6-66]