سجدة الشکر

● سجدة الشکر / فقه / عربی sajdat-uš šukr حسینی میبدی، علی بن محمد علی، - 1313 قمری hoseynī meybodī, 'alī ebn-e mohammad 'alī (- 1896) تاریخ تألیف: 4 ذیقعده 1300ق در آغاز این رساله معنی لغوی و اصطلاحی سجده گفته شده، پس از آن سبب و جهت تشریع و احکام فقهی و آداب سنتی و موارد سجده شکر بیان شده است با شواهد حدیثی و نقل گفته‌های بعضی از فقها. در چهار «فصل»: 1. بیان حکمته فی التشریع؛ 2. رجحانه و استحبابه و عدم وجوبه؛ 3. مورده و متعلقه؛ 4. کیفیته و شرائطه و آدابه. آغاز: الحمدلله الذی سجد له نور النهار و سواد اللیل و شعاع الشمس و ضوء الهلال و حفیف الشجر و دوی الزلال و اطراف الغدو و الآصال. انجام: و الله الهادی الی سواء السبیل و الزيادة على هذا المقدار ینافی التعجیل.