ستین عادلی

● ستین عادلی / شعر، حدیث / عربی، فارسی settīn-e ‘ādelī عادل خراسانی، عادل بن علی، ق 10 قمری ‘ādel-e xorāsānī, ‘ādel ebn-e ‘alī (- 16c) شصت حدیث نبوی است که در آداب و فضایل روایت شده، و هر حدیث را اول به لفظ آن می‌آورد پس از آن ترجمه نثری فارسی می‌کند و بعداً چنانچه حدیث شش کلمه باشد در یک بیت نظم می‌نماید و چنانچه بیش از شش کلمه باشد در دو بیت. در آغاز این روایت‌ها مقدمه‌ای است شعری که در نسخه‌ها مقداری از آن آمده و به نام رساله در آن تصریح شده است. آغاز موجود از مقدمه: «لیک چون اختصار مطلوب است ×× در طبایع اقتصار مرغوب است ... / چون معانی جمله شد مرقوم ×× شد به ستین عادلی موسوم / هرکه خواند بر او مبارکباد ×× حافظش سوره تبارک باد». آغاز: قال النبی علیه السلام انما الاعمال بالنیات و انما لکل امریء مانوی، درست نیست کارها مگر به نیتها و بدرستی که هر مردی راست آنچه نیت کرد. نیست اعمال جز به نیت مرد ×× هر کسی راست آنچه نیت کرد انجام: این چنین گفت سید ابرار ×× کاهل بیت مرا گرامی دار / طالحان را برای حرمت من ×× صالحان بهر ایزد ذو المن چاپ: میراث حدیث شیعه، دفتر اول، ص 214 - 230، تحقیق حسین گودرزی؛ ضمن گنجینه بهارستان، بخش علوم قرآنی و روائی-1، مسلسل 3، تهران، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1380ش، با تصحیح عبدالحسین مهدوی [فهرستواره منزوی 484/6]