زينة المجالس

● زينة المجالس / مواعظ / فارسی zīnat-ol-majāles طوطی، ق13 قمری tūtī (- 19c) درباره عالم روح و عالم تکلیف و عالم مکافات به روشی عرفانی اخلاقی با شواهدی از آیات و احادیث و اشعاری از مؤلف و عرفای فارسی زبان در سه «فصل» و یک «خاتمه»: 1. عالم روح که نشأه اولی است؛ 2. عالم مکافات که نشأه دنیا گویند؛ 3. عالم مکافات که نشأه آخرت گویند؛ خاتمه: در دوستی با ائمه طاهرین علیهم السلام. عنوان‌های «فصل، مجلس و مسأله» دارد. در اثناء مؤلف اشعاری از خود با تخلص «طوطی» می‌آورد. مؤلف از کتاب «هزار مسأله» خود نام می‌برد، منزوی احتمال داده مؤلف کتاب همان ناظم «نظم الشهداء» باشد. آغاز: حمد مخصوص خداوندی است که گوهر عقل را نثار بنی آدم نموده و درهای علم و معرفت و بصیرت و دانش بر مکلفین گشود انجام: و این چند کلمه بر سبیل تذکره و موعظه قلمی شد تابرا‌دران ایمانی و اخلاء روحانی این بضاعت را بطلب آمرزش یاد کنند، و الحمدلله وحده ... و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین إلی یوم الدین [دنا 1291/5 (9 نسخه)؛ لغت‌نامه دهخدا 3/3 «اخلاق و عرفان» ناشناس؛ نسخه‌های منزوی 1621/2؛ فهرستواره منزوی 313/6 «اخلاق و عرفان» ناشناس و 195/7 با عنوان تذکره از طوطی و 482/6 با عنوان «زینت المجالس»]