زوال آفتاب نبوت

● زوال آفتاب نبوت / کلام و اعتقادات / فارسی zavāl-e āftāb-e nabovvat استرآبادی، محمد مهدی بن محمد نصیر، 1100- 1180؟ قمری estarābādī, mohammad mahdī ebn-e mohammad nasīr (1689 - 1767) رساله‌ای عارفانه و ادیبانه در نقل و تصویر رحلت نبی خاتم و برخی وقایع آن، با استفاده ظریف از آیات و روایات و اشعار بسیار در ضمن نثر استادانه خود که شباهت تام آن را به نثر منشیانه استرآبادی تداعی می‌کند. رساله نه نام خاصی دارد و نه سرفصل و عنوانی. آغاز: روایت است که چون آفتاب جهانتاب رسالت سید البشر ... بر آسمان تبلیغ شرایع دین اطهر روز به روز ارتفاع یافته و طی درجات متعدده نموده به نقطه زوال قریب الاتصال شد و اکمال ملت احمدی و اتمام نعمت سرمدی از افق تنصیص و تعین خلافت مرتضوی طالع گشته روشنی بخش جهات سته گردید ... انجام: بستان نشاط آدمیان بی برگ و نوا و گلستان حیات روحانیان ماتم سرا شد. چاپ: در میراث اسلامی ایران، دفتر دوم، 1374ش، به کوشش شیخ احمد عابدی، ص 324- 336 [فهرستواره منزوی 337/9]