زبدة الفرهنگ

● زبدة الفرهنگ / لغت / فارسی zobdat-ol farhang فرهنگ لغات فارسی و عربی است که به ترتیب حروف تهجی مرتب شده. همراه با شاهد برای بعضی از لغات. حروف اول هر کلمه در باب و حروف آخر در چندین فصل مرتب شده است. در آغاز این کتاب این فصول آمده است: [فصل: در تفاوت حروف زبانهای عربی و فارسی]؛ فصل: همزه مضموم فارسی ترجمه همزه مفتوح عربی است که به معنی استفهام بود؛ فصل: باء مفتوح فارسی ترجمه باء مکسور عربی است؛ فصل: بای شین شین ساکن که اضافه کلمه کنند ضمیر باشد؛ فصل: کاف به معنی من استفهام آید و از برای تصغیر ه آید؛ فصل: نون گاهی به معنی لای نفی است چون نه و نی و گاهی که الف بر آن در آوردند به معنی فاعل و جمع و اشاره بود؛ فصل: نون گاهی به معنی لای نفی است چون نه و نی و گاهی که الف بر آن در آورند به معنی فاعل و جمع و اشاره بود؛ فصل: نون گاهی به معنی لای نفی است چون نه و نی و گاهی که الف بر آن در آورند به معنی فاعل و جمع و اشاره بود؛ فصل: نه بشنود بگوید نه بشکفد ته بخندد به هر دو طریق می‌تاواند خواند اما افصح و اشهر تقدیم نون است؛ فصل: نه بشنود نه بگوید نه بشکفد نه بخنند به هر دو طریق می‌تواند خواند اما افصح و اشهر تقدیم نون است؛ فصل: واو معروف و مجهول می‌باشد هر گاه که در در کلمه بعد از حرف مضموم باشد و ...؛ فصل: ها در آخر کلمه فارسی که حرف آخرش در اصل متحرک بوده باشد در می‌آورند بدان سبب که ...؛ فصل: با در فارسی از برای تنکیر و نسبت و مصدر و به جای ضمیر مخاطب آید؛ فصل: در جمع فارسی حیوان را در اکثر به الف و نون استعمال کنند و غیر حیوان را به الف و ها. در مقدمه از مؤلف و نام کتاب یاد نشده ولی کاتب در آغاز نسخه نام آن را زبدة الفرهنگ نوشته است.