زبدة الحکمة ناصری

● زبدة الحکمة ناصری / طب / فارسی zobdat-ol-hekmat-e nāserī دکتر طولوزان doktor tolūzān مترجم: علوی اصفهانی، مصطفی بن عقیل، ق13 قمری تاریخ تألیف: 1280ق مؤلف که از دانش آموختگان دارالفنون است و پزشکی را نزد مسیو طولزان فرانسوی حکیم باشی دارالفنون یاد گرفته است. به دستور اعتضاد السلطنه وزیر علوم وقت رساله مسیو طولزان را که در شناخت کنه کنه (نوعی داروست) و کاربرد آنها در بیماری‌ها تألیف نموده بود، در سال 1280ق به فارسی ترجمه و «زبدة الحکمة ناصری» نام نهاده است. او در مقدمه رساله شرح حالی از مسیو طولزان ذکر نموده و می‌گوید: که او درپاریس یکی از اطباء مجلس شورای امور طبی آن کشور بوده و مدرس مدرسه طبابت و جراحی اطبای عسکر دولت فرانسه و مؤلف روزنامه‌جات طبی پاریس بوده و قبل از تألیف کتاب فوق الذکر، کتاب‌های تشریح وبا، رساله‌ای در بیان حقیقت خون و اجزاء و تغییرات آن در حین امراض، رساله در حقیقت انتقال امراض از موضعی به موضعی، رساله در تشریح مرض مزمن مفاصل، و بدایع الحکمه ناصری را تألیف نموده است. آغاز: فاتحه کتاب در هر مقال و خاتمه خطاب در هر مجال حمد بیحد و ستایش بی عدد حکیمی را سزد که از اضداد انجام: و دیگر در حمای با خطری که پس از وضع حمل عارض می‌شود ... در این حمی سولفات دوکنین به مقدار بیست الی سی گندم در مدت بیست و چهار ساعت نافع و نیکو است و الله اعلم بالصواب. چاپ: تهران، 1280ق، سنگی، 257ص. [دنا 1218/5؛ مشار، فارسی 2756/2؛ فهرستواره منزوی 3496/5]