ریاض النور

● ریاض النور / شعر، تاریخ عمومی / فارسی rīyāz-on nūr مدحت، محمد بن احمد، ق 13قمری medhat, mohammad ebn-e ahmad (- 19c) مجموعه ماده تاریخ‌هاست به نظم از پیامبر (ص) و چهار یار و حسن و حسین (ع) و یزید؛ سپس، صوفیان بنام از خواجه حسن بصری و حبیب عجمی تا متأخران، که واپسین تاریخ‌ها 1298ق (1880-79م) می‌باشد. نام نگارنده روشن در دیباچه و نام کتاب در انجامه آمده است. بخش پایانی آن ارزشمند است: تاریخ رحلت حضرت پیامبر (ص)، ابوبکر، عمر، عثمان، علی (ع)، حسن (ع)، حسین (ع)، یزید پلید: «شد ز دنیا یزید شیطان خوی ×× سال مرگش ز لفظ «جانی» جوی»، حسن بصری، حبیب عجمی ... ابوحنیفه، مالک، و می‌رسد به: غلام قادر رسول نگر 1291، غلام احمد سکنه کولو واله 1283، احمد الدین بگوی، مولوی رسول نگر واله 1286، غلام محیی الدین ساکن مکه شریف 1262، مولوی علی محمد صاحب مکهـد 1253، شیخ احمد مجدد الف. برای نشانی از رویه پایانی: وصال مجدد الف ثانی: فغان از عالم بالا بر آمد ×× خروش از عرصه غبرا بر آمد / غبار از ساحت آفاق برخاست ×× به پای قبه خضرا برآمد / بسی دمهای آتشتبار از غم ×× به جای موج، از دریا بر آمد / در آن وقتی، مجدد شد ز عالم ×× غریو از یثرب و بطحا برآمد. آغاز: الحمدلله محیی الممیت الخالق الذی خلق اللیل و النهار لتعلموا عدد السنین ... اما بعد، بنده قلیل البضاعة ... اجیر الدین محمد المتخلص به مدعت بن المرحوم ظهیرالدین احمد. [در «استوری، 1061» از «ریاض النور، معروف به «گلزار سرور» از محمد امام الدین، چاپ لاهور، 1333ق (1915م) یاد شده است، که تاریخ‌هایی ست از بزرگان دین به ویژه صوفیان. این کتاب با همین نشانی‌ها در «مشار، 2729/2» و «اندیا افیس، چاپی 438» آمده است. این چاپ در دسترس نبود تا با نسخه خطی گنج بخش روبه رو شود.]