رونق المجالس

● رونق المجالس / شعر / فارسی ravnaq-ol-majāles نصیبی کرمانشاهی، محمد بن موسی بیگ، ق13 قمری nasībī kermānšāhī, mohammad ebn-e mūsā beyg (- 19c) به درخواست: ملامهدی مجتهد تاریخ تألیف: 1252ق مثنوی عرفانی در سرگذشت پیامبران که مؤلف آن را پس از سرودن ید بیضا در سرگذشت موسی سروده است؛ در آن آمده: بگویم قصه هر یک زمانی×× برونق مجالس ...؛ قمر انگشت پیغمبرشق از توست ×× برونق المجالس رونق از توست؛ نصیبی را ز یک ته جرعه جام ×× بکن مست و بده توفیق اتمام؛ که گویم قصه یک یک انبیا را ×× بگردان دور زین عاصی خدا را؛ بروقن مجالس بنهمش نام ×× بیاری تواش سازم مه تام؛ کتابی نظم بنمودم ز تفسیر ×× مناسب ها در او با نیک تقریر؛ نمودم عرض بر علامه عصر ×× که در علمش نمی‌باشد کم و کسر؛ بملا مهدی او مشهور باشد ×× بچشم اهل دانش نور باشد؛ بنظم آوردم و اتمام کردم ×× ید بیضا من آن را نام کردم؛ چو آن مجتهد عصرالزمان ×× شنیدی عرض من با درفشانی؛ بفرمودی که دیگر انبیا را ×× تو هر یک زبتدا تا انتها را؛ بنظم آور ز احوال تمامی ×× ببر رونق تو از نظم نظامی؛ چو کار تو نصیبی برصواب است ×× خرابت هر که خواهد خود خراب است. شاعر در این منظومه مفصل قصه پیامبران قبل از پیامبر اسلام (ص) را برای استماع دوستانش به نظم آورده است. او شرح حال معجزات پیامبر اسلام (ص) را در منظومه جداگانه‌ای به نظم کشیده و لذا در این منظومه متعرض آن نشده است.