روضة العلماء و نزهة الفضلاء

● روضة العلماء و نزهة الفضلاء / اخلاق / عربی rawḍat-ul ‘ulamā’ wa nuzhat-ul fuḍalā’ زندوستی، علی بن حسین، - 382 ؟ قمری zandūstī, ‘alī ebn-e hoseyn (- 993) ابوابی است در پند و اندرز و پاره‌ای از مسائل فقهی با کمک گرفتن از آیات و اخبار و کلمات بزرگان و عرفا و از مقدمه برمی‌آید آن را جهت اهل منبر ساخته است. مؤلف پس از تألیف مختصر خود «روضة المذکرین» به درخواست اهل علم آن را تکمیل و بسط داد و کتاب حاضر را ساخت. در آن آمده است «سمعت الامام ابابکر الاسمعیلی یروی فی عامته بالفارسیه»؛ در چندین جا عبارت «عامته بالفارسیه» از چند دانشمند آمده، گویا فقیهان رساله‌های فارسی برای توده مردم می‌نوشته و آنها را «عامه» می‌گفته‌اند. نام کتاب‌ها و دانشمندان جای جای در آن دیده میشود. آغاز: بسمله قال الشيخ الامام الفقيه الزاهد ابوعلى الحسين بن يحيى البخارى اشكر الله كثيرا ... اما بعد فانی قد كنت وصنفت هذا الكتاب و أمليته مراراً على الاصحاب وكان خالياً عن مسائل الفقه و الحكم و الامثال [دنا 1066/5؛ کشف الظنون 928/1؛ بروکلمان ذیل 361: 1؛ الاوقاف العامة موصل 167/2 و 57/4]