روضة العشاق

● روضة العشاق / عرفان و تصوف، ادبیات / فارسی rawzat-ol ‘oššāq خرمی تبریزی، ق 10 قمری xorramī tabrīzī (- 16c) اهداء به: عبدالعزیز خان شاه بخارا تاریخ تألیف: 964ق تقلیدی است از گلستان در هشت «باب»: 1. استغنا و تند خویی معشوق و نتیجه آن؛ 2. گرفتاری عشاق و زاری آن؛ 3. حسن و ادای معشوق و اخلاص پسندیده؛ 4. صفت اخلاص و اصول مطلوب؛ 5. غیرت و دلنوازی معشوق؛ 6. سیرت و پاکبازی عاشق؛ 7. نصیحت جوانان و صفت جوانی؛ 8. جهالت پیروان و شکایت جوانان. در مقدمه آن شاه را ستوده و چند رباعی و قطعه در توصیف او ساخته است از جمله: «تا مرتبت عدلش با بخت جوان آمیخت ×× آراست بخارا را چون باغ جهان آرا / یا رب تو نگهداری از حادثه دوران ×× در ظل همایونش اقلیم بخارا را». خرمی درباره تاریخ تألیف این کتاب چنین آورده است: «دمی که خرمی خسته خاطر نوشت این از ری تأمل به وصف عاشقان و معشوقان بنهاد و در تاریخ «خرمی بلبل گل» = (964ق)». آغاز: حمد است خدایرا عزوجل که انوار هدایتش از قطره آب کثیف چنین گوهر شریف بر آورد جانداد و آثار عنایتش از ذروره کیف ضیف صورت لطیف ... [الذریعه 292/9؛ فرهنگ سخنوران 189؛ فهرست نسخه‌های خطی ازبکستان ص VI چند نسخه از این کتاب معرفی شده؛ نسخه‌های منزوی 3576/5؛ مشترک پاکستان 42/14؛ دنا 1065/5]