روضة الرضوان فی اعمال شهر رمضان (ترجمه)

● روضة الرضوان فی اعمال شهر رمضان (ترجمه) / دعا / فارسی rawzat-or rezvān fī a‘māl-e šahr-e ramazān (t.) کربلائی، علی بن حسین، - 1135 قمری karbalā’ī, ‘alī ebn-e hoseyn (- 1723) مؤلف سابقاً «روضة الرضوان» را در اعمال ماه مبارک رمضان به عربی تألیف نموده است سپس به درخواست بعضی از مؤمنان آن را به زبان فارسی ترجمه نمود، و نسخه حاضر ترجمه مذکور است. رساله مرتب شده بر «مقدمه» و دوازده «فصل» و «خاتمه»: مقدمه: در تحقیق معنی شهر رمضان المبارک و بیان کردن قدری از فضل و حرمت او؛ فصل 1. در آنچه گفته می‌شود نزد دیدن ماه مبارک؛ 2. در آنچه کرده می‌شود در شب اول ماه مبارک؛ 3. در آنچه کرده می‌شود در همه شب از شبهای ماه مبارک ...؛ 4. در آنچه گفته می‌شود در همه شب و همه روز از شبها و روزهای ماه مبارک ...؛ 5. در دعاهای سحر و ثواب سحور خوردن؛ 6. در آنچه کرده می‌شود در روز اول ماه مبارک؛ 7. در آنچه گفته می‌شود در همه روز از روزهای ماه مبارک ...؛ 8. در آنچه گفته می‌شود نزد افطار؛ 9. در آنچه کرده می‌شود در هر شب و هر روز از شب دویم تا شب بیستم بر سبیل خصوص؛ 10. در آنچه کرده می‌شود در هر شب و هر روز از شب دویم تا شب بیستم بر سبیل خصوص؛ 10. در آنچه کرده می‌شود در هر شب از شبهای دهه آخر ...؛ 11. در آنچه کرده می‌شود در هر شب و هر روز از شبها و روزهای دهه آخر بر سبیل خصوص؛ 12. در وداع ماه مبارک؛ خاتمه: در آنچه کرده می‌شود در شب عید و روز عید. مؤلف از عالمان عصر شاه سلطان حسین صفوی (1106-1135ق) بوده و کتاب «مراد المرید فی ترجمة مزار الشهید» را به امر همان پادشاه در اوایل سلطنتش تألیف کرده است. آغاز: بسمله الحمدلله الذى دعا عباده اليه ودلهم على ما يتقربون به لديه وندبهم الى الدعا ... وبعد چنین گوید ... على بن الشيخ حسین کربلایی که چون رساله روضة الرضوان دراعمال ماه مبارک رمضان [الذريعة 293/11؛ دنا 1041/5؛ فهرستواره 450/7]