روضة الابرار

● روضة الابرار = شرح نهج البلاغه / شرح حدیث / فارسی rawzat-ol abrār = š.-e nahj-ol-balāqa زواره ای، علی بن حسن، ق 10 قمری zavvāre’ī, ‘alī ebn-e hasan (- 16c) وابسته به: نهج البلاغة شریف الرضی، محمد بن حسین (359-406) تاریخ تألیف: اواخر شوال 947ق ترجمه و شرح بسیار مختصری است از نهج البلاغة. نویسنده آن می‌گوید: «دیدم کلام آن حضرت را که می‌گردد بر سه قطب اول خطب‌ها و اوامر، دویم نامه و رسایل، سوم حکمت‌ها و مواعظ، پس عزم جزم کردم به توفیق الهی از برای هر نوعی از این مذکورات بابی از ابواب و زیاد گردانیدم ورقی چندی را از بیاض در آن باب ...». آغاز: بسمله. الحمدلله علی نعمائه و الشکر علی آلائه ... و بعد مخفی نیست که بعد از کلام حضرت رب العالمین و سید المرسلین (ع) کلام معجز نظام امیر المومنین است که ... انجام: اتمام فرموده این کتاب بلاغت مآب را در ماه رجب المرجب که گذشته بوده است چهار صد سال از هجرت سید عالم (ص) و اتمام این ترجمه در اواخر ماه شوال ... در نهصد و چهل و هفتم از سال هجرت و الحمدلله علی الاتمام. التماس از مومنان با احترام آنکه چون نظر اندازند مترجم را بدعای خیر یادآوری نمایند و خلل و زللی که از روی نسیان و غفلت درو وقوع یافته باشد از روی لطف و شفقت اصلاح فرمایند. [الذریعه 285/11؛ فهرستواره منزوی 471/6؛ دنا 988/5 (16 نسخه)]