روشنایی نامه

● روشنایی نامه / شعر / فارسی rowšanāyī-nāme ناصر خسرو، 394 – 481 قمری nāser xosrow (1005 - 1089) تاریخ تألیف: 460ق مثنویی است در بحر هزج، در وعظ و پند و حکمت با سربندهای «فصل»: فصل فی النصيحة، توحید باری، در صفت عقل، صفت نفس کل، اندر آفریدن افلاک، صفت چهار عنصر، صفت متولدات، اندر حشر، اعراض و جواهر، خواص ظاهر و باطن کمال انسان. آغاز: بنام کردگار پاک دارا × که هست از وهم و فکر برتر / هم او اول هم او آخر ز مبدا × نه اول بود و نی آخر مر او را انجام: بدین نادانی و عجزم ببخشای × مرا از لطف راه راست بنمای چاپ: برلین، همراه سفرنامه و سعادتنامه او، در 1340ش؛ تهران، همراه دیوان او، 1335ش؛ روشنایی‌نامه منثور به کوشش ایوانف، قاهره، 1948م [مشار 757؛ الذریعة 272/11؛ ایوانف 743 و 745؛ نسخه‌های منزوی 2843؛ مشترک پاکستان 16/7-17؛ دنا 975/5 (26 نسخه)]