روزشماری

در این گفتار مانند آنچه که برای ماه‌های زردشتی و رومی و یهودی گفته شده، برای دوازده ماه قمری عربی و روزهای هفته آمده است. در آن یاد می‌شود از تفسیر علی بن ابراهیم قمی و ثواب الاعمال ابن بابویه و مسار الشیعه مفید و کتاب التواریخ او و مجتهد طوسی و مجمع البیان طبرسی و شذوذ العقود ابن جوزی و از کتاب العلل و کتاب العجائب و الغرة و المعجم و الطبقات و از محمد بن ادریس و ابن طاوس و سید عمیدالدین. از نهاية الارب فی امثال العرب خود نگارنده آن هم یاد شده است. این را می‌دانیم که تقی الدین ابراهیم بن علی بن حسن بن محمد بن صالح عاملی کفعمی لوذی جبعی شیعی (- 905ق) نگارنده البلد الامین و الجنة الوافية، «نهاية الارب فی امثال العرب» در دو مجلد بزرگ و بی‌مانند دارد (ذیل چلبی 690: 2؛ فهرست آقای منزوی 35: 1 و 90؛ روضات ص 7). پس این گفتار از کفعمی می‌باشد و همان فصل 42 «جنة الامان الوافية و جنة الایمان الباقية» او است که در 27 ذیقعده 895 نگاشته است.