روایح المصطفی من ازهار المرتضی

● روایح المصطفی من ازهار المرتضی / تاریخ معصومین / فارسی ravāyeh-ol mostafā men azhār-el mortazā علوی موسوی، صدرالدین احمد بن کریم الدین احمد، ق 14 قمری ‘alavī mūsavī, sadr-od-dīn ahmad ebn-e karīm-od-dīn ahmad (- 20c) تاریخ تالیف: آغاز 1302ق و انجام 1303ق تاریخ و شرح حال ائمه اثنا عشر (ع) به خصوص و آل ابی طالب عموماً. مؤلف که حنفی مذهب بوده است، این کتاب را در دفاع از اهل بیت (ع) و رد بعضی نواصب از اهل سنت تالیف کرده است و در آغاز کتاب منابع مورد استفاده خود را که از منابع معتبر سنی و شیعه به شمار می‌روند نام برده است. «معالم التنزیل» بغوی، «کشاف» زمخشری، «در المنثور و الاتقان» سیوطی، «روح البیان» حقی، «غرایب القرآن» نیشابوری، «تفسیر ابن عباس»، «تفسیر فخر رازی»، «تفسیر محیی الدین عربی»، «تفسیر ملا حسین کاشفی»، «فتح العزیز» دهلوی ... و دیگر منابع تفسیری، حدیثی و تاریخی و رجالی از آن جمله است. کتاب از نثری روان و تبویب و ترتیب خوب و قابل قبول برخوردار است. در دیباچه علت تألیف کتاب را بیان و در مقدمه معنی امامت را بحث و بررسی کرده است. عناوین «باب»ها: 1. ذکر حضرت مرتضی و فاطمة الزهراء؛ 2. ذکر بقیه ائمه اثنا عشر؛ 3. ذکر فرزندان صلبی حضرت مرتضی و دیگر اولاد کرام ایشان؛ 4. ذکر اکابر علویان که از علما و فقها و صوفیه معدوداند؛ خاتمه در ذکر اجداد مؤلف. آغاز: الحمد الله علی السراء و الضراء و الشکر لله علی اعطاء النعماء و الاولاد و الصلاة و السلام علی صاحب الشریعة الغراء الذی کان فی جمیع الانبیاء ضیاء ملته کالبیضاء ... اما بعد فیقول العبد الضعیف ... که چون در این زمان فساد توامان بعضی از اهل این زمان را دیدم که از طریق مستقیم اهل سنت و جماعت عدول کرده، میل به مذهب باطله نواصب پیدا ساخته ... چاپ: مشار فارسی، ج2، ص2660؛ بمبئی، سنگی، 1307ق. (افست از روی چاپ 1305 مطبع احمدی کانپور)، وزیری، 438+1صص [نسخه‌های منزوی 3/ 1654؛ مشار فارسی 2/ 2660]