روادع النفوس

● روادع النفوس / اخلاق / فارسی ravāde‘-on nofūs حسینی خاتون آبادی، محمد صالح بن عبدالواسع، 1058 - 1126 ؟ قمری hoseynī xātūn-ābādī, mohammad sāleh ebn-e ‘abd-ol-vāse‘ (1648 - 1714) اهدا به: شاه سلطان حسین صفوی (1105-1135) تاریخ تألیف: 1092ق آداب دینی و مواعظ و پند و اندرزهایی که از روایات استفاده می‌شود، در یک «مقدمه» و سه «باب» و یک «خاتمه» گردآورده: مقدمه: در ذم گناه و انواع عقوبات؛ باب 1. عدد گناهان کبیره و نام آنها؛ باب 2. ذم گناه و عقوبت آن؛ باب 3. نواهی شرعی و قبایح؛ خاتمه: در مواعظ متفرقه. آغاز: سپاس فزون از اندازه و قیاس حکیمی را سزا است که نفس اماره چموش را ... اما بعد احقر عباد الله الغنی محمد صالح الحسینی به عرض طالبان شوارع هدایت می‌رساند که چون حکیم علیم به مقتضای حکمت شامله در خلقت کامله انسانی و داعی شهوت نفسانی ترتیب داده و انسانی را معجونی از عقل روحانی و نفس شهوانی گردانیده ... و این رساله را (ر) وادع النفوس موسوم و به مقدمه و سه باب و خاتمه مرتب گردانید و من الله الهدایه ... انجام: و از حضرت صادق ع منقولست که محبت ما اهل بیت گناهان را می‌ریزد چنانچه باد تند برگ را از درختان می‌ریزد به این بشارت شافیه ختم می‌کنم این رساله وافیه کثیرا الفایده را و از برادران روحانی که از این رساله بهره ور گردند و از عمل به مضامین منتفع شوند و از عذاب اخروی و عذاب ... استدعا دارم که از برای غریق بحر تفکر از حق جل و علا سوال عفو و مغفرت و طلب لطف ... تا حق تعالی از زلات و عثرات ایشان نیز در گذرد و عفو کند فانه غفور رحیم. [الذریعة 256/11؛ نسخه‌های منزوی 1616/2؛ فهرستواره منزوی 470/6]