رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ

● رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ = شرح الالفاظ = اصطلاحات صوفیان / عرفان و تصوف / فارسی rašf-ol-alhāz fī kašf-el-alfāz = s.-ol-alfāz = estelāhāt-e sūfiyān خالدی، حسین بن احمد، ق8 قمری xāledī, hoseyn ebn-e ahmad ( - 14c) رساله در بیان مراد برخی از استعارات و مجازات و رموز مصطلحه نزد عرفا و صوفیه است و مرتب است بر سه «فصل»: 1. اسامی معشوق و آنچه متعلق به اوست الخ؛ 2. اسامی میان عاشق و معشوق دائر و مشترک است؛ 3. کلمات چند که مخصوص به عاشق و احوال او است. آغاز: بسمله و به نستعین حمد و سپاس خدای را که درر معانی را در تحت صور بیان عیان میکند ... اما بعد ... حسین ابن احمد التبریزی الخالدی ... میگوید. انجام: جست و جوی خورده گیری را گویند که تقصیر در وجود آمده بود و منازعت عاشق و معشوق را نیز گویند و الله اعلم بالصواب. چاپ: به کوشش نجیب مایل هروی، 1362ش [فهرستواره منزوی 7 /435؛ نسخه‌های منزوی 1176/2 که نام رساله بر حسب منابع و نسخه‌ها به چهار گونه آمده است (9 نسخه)؛ مشترک پاکستان 1521/3 (5 نسخه)؛ پیشگفتار چاپ نجیب مایل هروی 1362خ] شرح و حواشی: 1- رشف الالحاظ فی کشف الالفاظ (منتخب) = اصطلاحات صوفیه