رسالة عديمة النظير فى تحقيق احوال ابى بصير

● رسالة عديمة النظير فى تحقيق احوال ابى بصير / رجال / عربی r.-un adīmt-un naẓīr fī taḥqīq-i aḥwāl-i abi-baṣīr موسوی خوانساری، محمد مهدی بن حسن، - 1246 قمری mūsavī xānsārī, mohammad mahdī ebn-e hasan (-1831) تاریخ تألیف: 1235ق رساله مفصلی است در ترجمه أبی بصیر از روات مشهور، مشتمل بر یک «مقدمه» و پنج «فصل» و یک «خاتمه»: المقدمة: فی بیان اسماء من قیل انهم کانو یکنون بأبی بصیر لیعرف اشخاصهم فیمکن استعلام احوالهم؛ فصل 1. فی یوسف بن الحارث؛ 2. حمد بن عبدالله؛ 3. فی عبدالله بن محمد الاسدی؛ 4. فی لیث بن البختری، در ده «مبحث»؛ 5. فی أبی بصیر یحیی، در دوازده «مبحث»؛ الخاتمة: فی ان أبا بصیر الواقع فی الروايات من دون بیان ینصرف الی یحیی بن القاسم. آغاز: الحمدلله الذی کرم بنی آدم و فضلهم على کثیر ممن خلق و کان بهم بصیرا و أنشأهم من نفس واحدة و خلق منها زوجها و بث منهما رجالا کثیرا. انجام: فلا اجمال فیه هناک و قد عرفت وجهه فلا نعیده و ههنا نختم الرسالة حامدین لله تعالى على نواله مصلین علی خاتم الرسالة محمد و آله ... چاپ: ضمن میراث حدیث شیعه، دفتر سیزدهم، قم، مؤسسه فرهنگی دارالحدیث، 1384ش، با تصحیح مهدی هوشمند؛ تهران، سنگی، 1276ق، رحلی (ضمن الجوامع الفقهية)، 43ص [مصفى المقال 469؛ الذریعه 4: 148 و 15: 239]