احیاء الاجتهاد لارشاد العباد

● احیاء الاجتهاد لارشاد العباد / فقه / عربی iḥyā'-ul-ijtihād li-iršād-il-'ibād سلطان العلماء، محمد بن دلدار علی، 1199 - 1284 قمری soltān-ol-'olamā', mohammad ebn-e deldār 'alī (1785 - 1868) تاریخ تألیف: سه‌شنبه نیمه محرم 1236ق کتاب مختصری است در تقلید از میت. مؤلف بعد از خطبه آورده است: «فهذا بیان واف و تبیان شاف سمح به قریحتی القریحة و فكرتی الجریحة فیما یتعلق بتقلید الاموات و الاحیاء تشحیذاً لاذهان الاذكیاء لقد جرمه بالارتجال حین توزغ البال و توفر الاشغال و تراكم الرزایا و المحن و تصادم العلایق و الفتن». عناوین مطالب کتاب عبارت است از: «مقدمة قد اطال شرذمة من الناس الکلام فی التعییر و التشنیع علی نقاة تقلید الاموات؛ تکملة انی و الله لا قضی العجب من الاخباریة فی هذا المقام کیف یطعنون و لماذا یتطاولون فان منشاء الطعن لا یعد؛ تبیان و هنا نشرع فی ذکر ادلة المانعین و هی کثیرة تذکر منها وجوها لسیرة الوجه الاول ههنا الاجماع المحکی الدائر علی السن الثقات و العدول علی المنع من تقلید الاموات ...، الوجه العاشر ان مدرک تقلید الحی قطعی و لا محیص لاحد عنه و لا خلاف فی جوازه؛ ارشاد فیه ارشاد الذی یصلح لان یکون متمسکا للمجوزین وجوه عدیدة الاول ههنا ان قول الحی اما مطلق الحکم الواقعی اولا ... السابع انه لو لم یجز العمل یکتب الاموات و تقلید هم فکیف یصنع من لیس فیهم مجتهد؛ تذییل و تکمیل ههنا مذهب اخر لبعض المتاخرین لا یکاد یخفی و هنا و ضعفه علی اولی الالباب و هو جواز العمل بقول المیت؛ اعلام و کلام علی بعض الاعلام اعلم انه قال الشیخ حسن بن الشهید الثانی فی المعالم ان القول بالجواز قلیل الجدوی علی اصولنا؛ ختم و تتمیم قد نص الشهید الثانی طاب ثراه علی انه لا خلاف بین علمائنا فی ان التفقه فی الدین واجب». آغاز: الحمدلله الذی هو حی لایموت و لایعزب عنه شیء و لایفوت و هو الذی جعل الحياة و صلة لنیل الکمالات انجام: و یجعل ذلک ذریعة الی الزلفی لدیه یوم التناد و ما ابری نفسی ان النفس لامارة بالسوء الا ما رحم ربی و لنختم الکلام فی هذا المقام و علی الله التکلان و به الاعتصام و کان ذلک فی ضحوة الثلاثا منتصف شهر محرم الحرام سنة ست و ثلثین بعد المأتین بعد الالف من الهجرة النبویة علی ها جرها و آله الائمة المهدیة و سلم تسلیماً کثیراً.