الرد على من افتى بحرمة تسمية الامام الثاني عشر باسمه الشريف في زمن الغيبة (رسالة فی)

● الرد على من افتى بحرمة تسمية الامام الثاني عشر باسمه الشريف في زمن الغيبة (رسالة فی) / کلام و اعتقادات / عربی ar-radd ‘alā man aftā bi-ḥurmat-i tasmīyat-il imām-it ṯānī ‘ašar bi-ism-i-hi-š šarīf fī zaman-il ġayba (r.-un fī) سلطان العلماء، حسین بن محمد، 1001 - 1064 قمری soltān-ol-‘olamā’, hoseyn ebn-e mohammad (1593 - 1654) کسانی در عصر صفویه به حرمت تعبیر از صاحب الزمان (عج) به اسم و کنیه «محمد و ابوالقاسم» در هر زمانی از عصر غیبت و در هر مجمع و مکان حتی در بلاد شیعه اگر چه تقیه و خوفی در میان نباشد، فتوا داده‌اند. در این فتوای خود تا آن حد مبالغه کرده که گفته‌اند کسانی که امام زمان (عج) را با این الفاظ نام گذارند کافر و ملعون می‌باشند و در این مورد رساله استفتائیه نگاشته‌اند. سلطان العلما (از علمای مشهور صفویه و وزیر دربار شاه عباس اول، شاه صفی و شاه عباس ثانی) رساله حاضر را در پاسخ تفصیلی به رساله فتوائیه مذکور نگاشت و در آن احادیث و روایت را بررسی و شرح و تفسیر نمود.