ربیعیه و رحیقیه

● ربیعیه و رحیقیه = رحیقیه و ربیعیه / ادبیات / فارسی rabī‘īye va rahīqīye = rahīqīye va rabī‘īye نظام تبریزی، علی بن محمد، 740ق 9قمری nezām-e tabrīzī, ‘alī ebn-e mohammad (1340 - 15c) آغاز: آغاز ربیعیة: لاح الربیع و اظهر الاسرارا ×× ابکی السحاب و اضحک الازهارا / فاح النسیم و طاب الروض مبتسما ×× احیی الاریاض و اطلع الانوارا / کنون که از فیضان سحاب دریا دل ×× جمن چو خلد برین رونق و طراوت یافت؛ آغاز رحیقیه: تمم دوانی بحمیا الکأس یا ساقی×× فالیمّ سمی و صرف الراح تریاق / انحو باک فهات الکأس ضاحکة×× و الدهر فان فخذ من عمرک الباقی انجام: انجام ربیعیه: گلزار دولت تو که دارد نسیم خلد ×× آسوده باد تا ابد از آفت خزان؛ انجام رحیقیه: بر بساط کامرانی باده خواه و نوش کن ×× از کف سیمینبران ماه رخ در بام و شام چاپ: تهران، میراث بهارستان، دفتر اول، 1388 ش، تصحیح بهروز ایمانی، ص 21 - 84؛ رساله ربیعیة در نامه انجمن، سال ششم، شماره 3، (پیاپی 23)، پائیز 1385، صص 67-80