راحة القلوب

● راحة القلوب = هجو حكما / طنز / فارسی rāhat-ol qolūb = hajv-e hokamā عالی شیرازی، محمد، - 1121 قمری ‘ālī-ye šīrāzī, mohammad (- 1710) رساله‌ای است طنزگونه در هجو حکما که با عبارات ادبی و با نثری آمیخته به نظم به رشته تحریر درآمده، اشخاصی که بدانها پرداخته شده عبارتند از: اسدخان، روح الله خان، میرعبدالوهاب، اعتماد خان و جعفرخان. مؤلف از شاعران و نویسندگان مقیم هند بوده که از جانب اورنگ زیب، لقب نعمت خان و پس از مرگ وی از سوی فرزند وی، عالمگیر محمد بهادرشاه به دانشمندخان ملقب گردیده و «عالی» تخلص او بوده است. وی تألیفات دیگری نیز دارد.