الذکری

● الذکری / فقه، تفسیر / عربی aḏ-ḏikrā دشتکی شیرازی، صدرالدین ثانی محمد بن منصور، ق10 قمری daštakī šīrāzī, sadr-od-dīn-e sānī mohammad ebn-e mansūr (- 16c) تاریخ تألیف: 24ربیع الاول 961ق؛ محل تألیف: شیراز (مدرسه منصوریه) او این کتاب را پس از توبه از شراب‌خوارگی در تفسیر آیه خمر نگاشته است و در آن از میگساری و کشیدن بنگ ملقب به «خمر العجم» بدگویی کرده است. سپس در شطرنج، سپس در تنبور و دیگر تغنیات. در روضات (ص 140 و 670) داستانی از میخوارگی مؤلف دیده می‌شود. در سه «مقصد» و یک «خاتمه». آغاز: بسمله. استغفرالله العظیم ... فان العبد المسرف الخاطى الجانى ابانصر ... يقول انى لما رايت اكثر اهل زمانی ... مولعين منهمكين فى هذا الشراب الذي الى الشرآب.. [الذريعة 38/10؛ مجله دانشکده ادبیات ش 1 س1؛ دنا 507/5؛ ریحانه الادب 2: 465؛ طبقات اعلام الشيعه ق 10/ 219-220]