ذريعة المآرب

● ذريعة المآرب = ذريعة المآب = شرح دوازده امام خواجه نصیر / دعا / فارسی zarīʻat-ol maʼāreb = zarīʻat-ol maʼāb = š.-e davāzdah emām-e xāje nasīr اصفهانی، عبدالمطلب بن حسن، ق 11 قمری esfahānī, ‘abd-ol-mottaleb ebn-e hasan (- 17c) وابسته به: دوازده امام = مناقب؛ نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد (597-672ق) تاریخ تألیف: ذیحجه 1088 ق رساله کوتاهی است در بیان آثار و خواص و فضایل دعای صلواتیه خواجه نصیر طوسی همراه با متن دعا و اختتامیه آن. مؤلف اقوال بزرگان از علمای شیعه را در تجلیل از این دعا نقل می‌نماید. به همراه سفارشات علماء اعلام «میر داماد، شیخ بهایی، مقدس اردبیلی، سید نعمت الله جزائری، معین الدین اصفهانی و دیگران» درباره فوائد و اثرات آن. آغاز: حمد و سپاس و شکر بیقیاس حضرت امیری را که آیات شریفه و ادعیه منیفه را اجابت دعوات گردانیده مخلصان درگاه را بتکرار تلاوت ... اما بعد قبله حكما وقدوة علما محب الصالحين انجام: السلام على خير خلقه محمد وآله و عترته اجمعين وسلم تسليماً كثيراً كثيراً [دنا 499/5-500؛ طبقات اعلام الشيعة، قرن 12، صفحه 475؛ تلامذة العلامة المجلسي، ص 150 الذريعة 261/13 و 31/10 و 140/7 با عنوان ختم دوازده امام]