ذره و خورشید

● ذره و خورشید / شعر / فارسی zarre va xoršīd زلالی خوانساری، محمد حسن، - 1031 ؟ قمری zolālī xānsārī, mohammad hasan (- 1622) مثنوی با دیباچه‌ای به نثر و با عنوان‌های مناجات، نعت، شب معراج، مدح شاه عباس، مدح محمد باقر میرداماد، دیدن ذره خورشید را و مکالمه ایشان با یکدیگر، حدود 250 بیت. هموزن سبحة الابرار جامی است. آغاز: از این آیه بیم و امید درفهرست نثر ذره و خورشید فمن یعمل مثقال ذرة خيراً یره، منت و سپاس کریم عادل درست عیاری را با سنگ ترازوی گران مغفرت است ... نام او کرد مرا شعله فروز ×× نتوان گفت به‌آتش مفروز / صفتش را که خموشی عامست ×× پخته تر کن که سخن بس خامست [دنا 495/5؛ الذریعة 404/9 و 24/10؛ م 2821]