ذبائح اهل الکتاب

● ذبائح اهل الکتاب = الذبيحية = تحریم ذبائح اهل الکتاب / فقه / عربی ḏabā'iḥ-u ahl-il kitāb = aḏ-ḏabīḥīya = taḥrīm-u ḏabā'iḥ-i ahl-il kitāb شیخ بهائی، محمد بن حسین، 953 - 1030 قمری šeyx-e bahā'ī, mohammad ebn-e hoseyn (1547 - 1621) اهدا به: شاه عباس اول (995-1037ق) رساله‌ای در حرمت و نجاست حیواناتی که به دست کفار ذبح می‌شوند و حکم صنایعی که وسیله آنها ساخته می‌شود که آن را به دستور شاه عباس در پاسخ سفیر عثمانی در سه «فصل» نگاشته است. و خود او بر آن حاشیه هم نوشته است. نام کتاب در الذریعة «الذبيحية» آمده است. آغاز: بسمله، الحمدلله علی جزیل افضاله و الصلوة علی اشرف العالمین محمد وآله و بعد فیقول الفقیر الی عفوالله محمد المشتهر ببهاءالدین ... ان الباعث علی تألیف هذه الرساله ان رسول ملک الروم ... ذکر فی بعض الایام ان من اعظم ما یشنع به علماء الروم علی علمائکم بعد مسئلة الامامه حکمهم بتحریم ذبائح اهل الکتاب مع ان القرآن المجید ناطق بتحلیلها ... فامرنی السلطان ... ان اکتب رساله جامعه انجام: من دون حاجة الی حمل شیء منها علی التقیة ... هذا ما جری به قلم الارتجال مع ضیق المجال و الله اعلم بحقایق الاحوال چاپ: طهران، سنگی، 1315ق، وزیری (کلمات المحققین: ج2، صص190-194) [الذريعة 3/10-4 با عنوان «الذبيحية» و 186/11 با عنوان «رسالة فی ذبائح اهل الکتاب»؛ ریحانة الأدب 310/3؛ مکتبة امیر المومنین 207/1؛ دنا 461/5-463 (89 نسخه)]