دیوان وحید الملک

● دیوان وحید الملک / ادبیات / فارسی d.-e vahīd-ol molk وحید الملک، ابراهیم بن احمد، ق 14 قمری vahīd-ol-molk, ebrāhīm ebn-e ahmad ( - 20c) شامل: مرثیه سوگ افضل الملک در 52 سالگی، مورخ محرم 1330؛ مطلع: «در محرم سیصد و سی و هزار ×× افضل آن اول حبیب غمگسار»، پایان: «سال تاریخ وفاتش للوحید ×× از سروش غیب آمد گلغفار»، با یادداشتی از خود وحید در پایان در مورد حساب ماده تاریخ آن؛ مخمسات للوحید من انشاآت الجديد في قدوم الربيع، 29 صفر 1330 شامل بخش‌های نگاریه، بهاریه، مرثیه للحسین الشهيد و اولاده، آغاز: «طوطی طبعم ز نو لحن هزار آورد ×× بلبل خوش خوان طبع میل بهار آورد»؛ قصیده اعتباریه: آغاز: «مرآت وار گر به همه خلق بنگری ×× جز حق در این جهان نبود هیچ ناصری»، قصیده آفتابیه (ظلالیه): آغاز: «نرد خورشید رخت همچون ظلال است آفتاب ×× و از فراق طلعتت اندر ملال است آفتاب»؛ قصیده حواریه: «از ازل ما را دلی بی کینه و بی رنگ بود ×× با کسی ما را نه آزاری و بغض و جنگ بود»؛ قصیده آفتاب (انزوائیه): آغاز: «از نگاه چشم مستت در خمار است آفتاب ×× وز کمند تاب زلفت در فشار است آفتاب»؛ قصیده عبیریه: آغاز: «ز زلفت بر مشام من همی بوی عبیر آید ×× ز باکورات جنت مژده‌ها اندر ضمیر آید»؛ قصیده مراثیه: آغاز: «اذا طلعت شمس الحقیقه ترفع ×× تجلت علی المرات اذ هی تلمع»؛ قصیده علویه: آغاز: «در همه عالم شه یگانه علی بین ×× قرب حق از خاک آستانه علی بین»؛ صیده جذبیه: آغاز: «فما لهم من جذب نار العشق اشتعلوا ×× كان من جذوات واد القدس اصطلوا»؛ قصیده بدیعه (صنعیه) با تجدید مطلع که آن را بهاریه نامیده است. شامل سه قسمت صنعیه، بهاریه، مرثیه: آغاز: «اول دفتر وحید قدرت قدرا بین ×× جمله این خلق را گنج نگونسار بین»؛ انجام: «فاعتصموا کلکم حافظ غفار بین ×× روی به مرات کن پاک ز زنگار بین»؛ غزلی از همو در تضمین غزل حافظ: آغاز: «من نه آن رندم که ترک آفتاب می‌کنم ×× توبه از هر چیزم اولی توبه از می کی کنم». که نسخه دیگر آن کمی اختلاف دارد.