دیوان نورعلیشاه

● دیوان نورعلیشاه / شعر / فارسی d.-e nūr-‘alī-šāh نورعلیشاه، محمد علی بن عبدالحسین، 1160؟ - 1212 قمری nūr-‘alī-šāh, mohammad ‘alī ebn-e ‘abd-ol-hoseyn (1747 - 1798) از محمد علی پسر عبدالحسین پسر محمد علی رقی طبسی متخلص به نور علی است. پدرش فیض علی تخلص می‌کرد و خاندانش از رقه طبس بودند. او و پدرش مرید معصومعلی شاه از صوفیان نعمة اللهی شدند. نورعلی شاه به عراق رفت ولیکن فقیهان نجف و کربلا وی را تکفیر و اخراج کردند، پس به موصل شد و در آنجا در 1212ق در گذشت و بر تپه‌ای که گویند قبر یونس نبی است در کنار دجله مدفون شد. دارای دو تخلص: نور در دیوان یکم و نورعلیشاه در دیوان دوم. آغاز: ای نام خوشت جوهر شمشیر زبانها ×× پیوسته ازین سلسله زنجیر بیانها / روز ازل از بهر نثار قدم تو ×× مخزون شده در مخزن دل گنج روانها چاپ: به سعی جواد نوربخش، تهران، انتشارات خانقاه نعمت اللهی، 1349؛ به همراه دیوان رحمت علی شاه، تهران، انتشارات میرکمالی، 1338 = 1379ق؛ به انضمام رساله جامع الاسرار- کنز الاسرار، به کوشش احمد خوشنویس «عماد»، تهران، انتشارات منوچهری، 1370؛ انتشارت یلدا قلم، 1381 [الذریعة 1231/9؛ نسخه‌های منزوی 1232/2 و 2587/3؛ مکتبة امیرالمؤمنین 306/1؛ دنا 430/5-433]