دیوان فوقی یزدی

● دیوان فوقی یزدی = دیوان فوق الدین احمد یزدی (فوقی) = کلیات فوقی / شعر / فارسی d.-e fawqī-ye yazdī = d.-e fawq-od-dīn ahmad-e yazdī (fawqī) = kollīyāt-e fawqī فوقی یزدی، احمد، - 1050 قمری fawqī yazdī, ahmad (- 1641) ملا فوق الدین احمد یزدی از ادیبان نیمه نخست قرن 11 بوده لیکن به علت هزل‌گویی، مورد قبول معاصران خود واقع نشد، از مقدمه کلیات یا دیوان وی که در کتابخانه مجلس موجود است، چنین برمی‌آید که از ملامتیه بوده از این رو با عبارات هزل به بیان مقصود خود می‌پرداخت، مدتی را در هند به سر برده و سرانجام در بندر سورت درگذشت. او در دو مثنوی فرهاد و شیرین و لیلی و مجنون خود، هزل را به نهایت رسانده، دیوانی نیز دارد دارای هفت هزار بیت. (محمود مرعشی) [دنا 319/5-320؛ نسخه‌های منزوی 2472 و 1888؛ تذکره سخنوران یزد 242- 244؛ فرهنگ سخنوران 457؛ مکتبة امیرالمؤمنین 529/2]