دیوان طوفان هزار جریبی

● دیوان طوفان هزار جریبی / شعر / فارسی d.-e tūfān-e hezār-jarībī طوفان هزار جریبی، طبیب، - 1190 قمری tūfān-e hezār-jarībī, tabīb (- 1776) هدایت نوشته است که دیوان او شامل هفت هزار بیت و بیشتر آن غزلیات می‌باشد، عبدالله نامی که از دوستان معاصر طوفان در نجف اشرف بوده مقدمه‌ای بر دیوان او نوشته و در آنجا پس از معرفی و شرح حال مختصری از مؤلف تذکر داده که طوفان امید این داشت که دیوان متفرق وی جمع گردد به وی گفتم کسی در این روزگار که بازار علم و ادب نارواست بدین کار مبادرت نخواهد نمود، بهتر آن است که خود این کار را انجام دهی، بنابراین در اواخر ماه شوال سال 1175 به جمع آنها پرداخت و نیز می‌گوید: «این دیوان شامل قصائد و غزلیات و مثنوی و رباعیات و شکر پاره و جنگ نامه و هجویات به نوعی که متقدمین ترتیب بنا نهاده‌اند اقتدا به ایشان نمود و چون تمام کلیات او هنوز به زیور جمع‌آوری مزین نگشته بود به توضیح بعضی مراتب از فهرست نپرداخت» و در این مقدمه مراسله‌ای که میرزا مهدی‌خان منشی نادرشاه به وی نوشته و نظم او را ستوده مندرج گردیده است. آغاز: دیباچه: بسمله جواهر حمدی که صیرفیان بازار نقود معانی و ناظمان سلسله عقود ولآلی الخ. آغاز دیوان: بسمله. چه من دستیاری نباشد قلم را ×× عطارد چه داند سیاق رقم را [نسخه‌های منزوی 2418/3؛ الذریعة 652/9؛ فرهنگ سخنوران 359؛ دنا 263/5]