دیوان صبای کاشانی

● دیوان صبای کاشانی / شعر / فارسی d.-e sabā-ye kāšānī صبا، فتحعلی بن محمد، - 1238 قمری sabā, fath-‘alī ebn-e mohammad (- 1823) از فتحعلی خان کاشانی متخلص به صبا (-1238ق) ملک الشعرای دربار فتحعلی شاه قاجار است، که وقایع سلطنت وی و مختصری از تاریخ نیاکان او را در مدت سه سال در چهل هزار بیت به نظم درآورده و «شاهنشاه نامه» نام نهاد و دیگر مثنوی‌های سروده ایشان عبارتند از: 1. «خلاصة الاحکام» که در احکام سهو و شک و نماز بیان شده است، 2. «عبرت‌نامه» برابر تحفة العراقین خاقانی انشاء شده است، 3. «خداوند نامه» در بیان معجزات حضرت ختمی مرتبت (ص) و غیره، 4. «گلشن صبا» در مواعظ و نصایح، 5. لیلی و مجنون، 6. هفت پیکر، 7. شکارستان (داستان شیر شکار کردن فتحعلی شاه می‌باشد). (فاضل هاشمی) آغاز: تعالی الله خداوند جهاندار جهان آرا ×× کزو شد آشکارا گل ز خار و گوهر از خارا چاپ: آقای محمد علی نجاتی آن را چاپ کرده [دنا 247/5-249؛ نسخه‌های منزوی 2403/3؛ مشترک پاکستان 1821/9؛ الذریعة 592/9؛ مکتبة امیرالمؤمنین 275/1]