دیوان سنائی

● دیوان سنائی / شعر / فارسی d.-e sanā’ī سنایی، مجدود بن آدم، 473؟ - 525؟ قمری sanāyī, majdūd ebn-e ādam (1081 - 1132) این دیوان که شامل قصاید و غزلیات و قطعات و رباعیات می‌باشد، قصاید و غزلیات آن برحسب قوافی مرتب به حروف تهجی است. سنائی بر این دیوان مقدمه‌ای به نثر نوشته و فهرست قصاید و غزلیات و مقطعات و رباعیات آن را نیز در آخر آن دیباچه مندرج ساخته و نسخه از این دیوان که شامل این دیباچه نفیس می‌باشد در کتابخانه ملّی ملک در تهران موجود است. صاحبان تراجم، دیوان او را دارای بیست تا سی هزار بیت دانسته‌اند و میر تقی کاشی آن را در 13 هزار بیت دیده ولی آخرین چاپ دیوان که توسط آقای مدرس رضوی در تهران منتشر شده است 13346 بیت بیشتر ندارد. آغاز: 1: ای در دل مشتاقان از یاد تو بستانها ×× بر حجت بیچونی از صنع تو برهانها / درذات لطیف تو حیران شده فکرتها ×× بر علم قدیم تو پیدا شده پنهانها 2: ای منزه ذات تو عما يقول الظالمون ×× گفت علمت جمله را ما لم تكونوا تعلمون / چون منزه باشد از هر عیب وصف ذات تو ×× جای استغفارشان باشد و هم يستغفرون چاپ: تهران، 1274؛ تهران، با تصحیح مدرس رضوی، 1320ش، سربی (دارای 310 چکامه و هفت ترکیب بند و مسمط و 376 غزل و 184 قطعه و 432 دو بیتی و دو فرد و همه آن 13346 بیت) [الذريعة 471/2 و 471/9؛ نسخه‌های منزوی 1872/2 و 2361/3؛ مشار فارسی 2319/2؛ مشترک پاکستان 31/7: نشانی 7 نسخه؛ مکتبه امیرالمؤمنین 269/1؛ فرهنگ سخنوران 469/1] شرح و حواشی: 1- دیوان سنائی (منتخب)؛ هدایت، رضا قلی بن محمد هادی (1215-1288)