دیوان سعیدای یزدی

● دیوان سعیدای یزدی / شعر / فارسی d.-e sa‘īdā-ye yazdī سعیدای یزدی، ق11قمری sa‘īdā-ye yazdī (- 17c) در تذکره‌ها سه شاعر با تخلص سعیدا آمده است یکی سعیدای اردستانی که معاصر و مداح شاه عباس بوده و دیگر سعیدای لاهیجی که معاصر شاه سلیمان صفوی بوده است و سومی سعیدای یزدی مشهور به نقشبند است که بعدها مجنون تخلص کرده است آنچه از اشعار این سه شاعر در تذکره‌ها نقل شده در این نسخه نیست ولی به احتمال قوی این دیوان از سعیدای یزدی است که در اصفهان می‌زیسته و معاصر صائب بوده (1016-1081) و صائب در بیت زیر از او چنین یاد می‌کند: «این خوش غزل ز فیض سعیدای نقشبند ×× صائب ز بحر دل به تأمل رسیده است». در این دیوان غزلی هست که در یک بیت آن سعیدا به نعیما اظهار ارادت می‌کند: «نعیما ای سعیدا شد نعیم نور چشم تو ×× باین نور است دیگر بعد از این سیران درویشان». این نعیما همان درویش قلندر قمی است که غالباً به اصفهان مسافرت می‌کرده و در تذکره نصرآبادی می‌نویسد گویا فوت شده یعنی تقریباً بین 1020 و 1083 زندگی می‌کرده است و معاصر صائب بوده است. در تاریخ یزد تألیف آیتی سعیدا را به نام مجنون آورده و می‌نویسد: «نامش سعیدا از کدخدا زادگان یزد در آغاز شوری داشت ... شگفت است که مجنون تخلص گرفته است و مصداقش در او پدید آمده نخست سعیدا تخلص میکرد سپس مجنون شد و مجنون شد ... بنظر میرسد سعیدا تجانن کرده باشد و در واقع مجنون نبود». بنابراین دیوان بالا اشعار دوره اول زندگی سعید است که همه جا سعیدا تخلص کرده است. [فهرست سخنوران 271؛ الذریعة 452/9]