دیوان سرخوش هروی

● دیوان سرخوش هروی / شعر / فارسی d.-e sarxoš-e heravī سرخوش هروی، محمد صادق، ق13 قمری sarxūš-e heravī ،mohammad sādeq ( - 19c) قصاید، چند غزل و رباعیات. وی در این قصاید به مدح یا هجو افراد و شخصیت‌های معاصر خود پرداخته است. شاعر که به «سرخوش» تخلص می‌کند اشعارش را در این دیوان به درخواست عسکرخان سرهنگ خوئی جمع‌آوری و تنظیم نموده است. ممدوحین وی در قصایدش عبارتند از: حسن خان سالار (کشته شده در 1266ق) و پدرش آصف الدوله الله‌یارخان، فتح قلعه فورک، مهد علیا مادر شاه، عبدالعلی خان سرهنگ توپ خانه خراسان، میرزا نصرالله پیشکار سالار، حاجی میرزا عسکری مجتهد، قهرمان خان، حاجی ملا احامد قاضی نیشابور، سرهنگ عسکرخان خوئی سرهنگ فوج گروسی، فضل الله خان سرتیپ قراگوزلو، مهدی خان هراتی، میرزا موسی وزیر و متولی آستان قدس، نبی خان قراگوزلو، امام جمعه مشهد، اسماعیل خان فراش باشی، میرزا نصر الله برادر زاده میرزا محمد ندیم، ایلخانی، علی احمد بیگ ناظر، آقا عبدالمجید خرم کردشتی، میرزا مسعود وزیر خارجه، میرزا علی نقی صاحب اختیار مستوفی، میرزا محمد صادق ناظر، علی قلی خان افشار، ابراهیم خلیل خان خوئی، حاجی میرزا کزازی، میرزا شفیع، حاجی ملا ولی الله طبیب، میرزا محمد رضای طبیب و ماده تاریخ تولد فرزند وی در 1254، یار محمد خان افعان و شیر محمد خان افغان، صفی خان قرائی، میرزا محمد قلی خان آذربایجانی، آغا نصرالله خواجه مهد علیا، میرزا بیک نایب قوچان، کلانتر قوچان، میرزا باقر مستوفی قوچان، آقا کوچک بیک صندوق دار نبی خان، فتح الله خان افشار، سید جلال اصفهانی، بکو بیگ قوچانی، سید میرزای وزیر، ماده تاریخ بنای حمام سالار.