دیوان دشتی فارسی

● دیوان دشتی فارسی = دیوان دشتی (محمدخان) / شعر / فارسی d.-e daštī-ye fārsī = d.-e daštī (mohammd-xān) دشتی، محمد خان بن حاجی خان، 1246-1298 قمری daštī, mohammad xān ebn-e hājī xān (1831 - 1881) دیوان محمد خان دشتی پسر حاجی خان حکمران بلوک دشتی را یک‌بار در سال 1270 عبدالرحیم همدانی متخلص به خادم جمع‌آوری و مرتب نمود و دیباچه‌ای بر آن نوشت که تمام اشعار دشتی را شامل نبود و بار دیگر توسط محمد حسن قزوینی متخلص به آیت در 1286 با دیباچه نثری در شرح حال و آثار دشتی به قلم آیت جمع‌آوری شد که برگزیده‌ای از دیباچه آیت در آغاز دیوان دشتی چاپ شده و شامل 6500 بیت: قصیده، غزل، دوازده بند در مرثیه امام حسین (ع)، ترجیع‌بند، قطعه و رباعی است. چاپ: دیوانش با مقدمه‌ای از منشی مخصوصش میرزا محمد حسن بن محمد حسین قزوینی متخلص به «آیت» و به همت و سرمایه حاج غلامحسین تاجر دشتی مقیم بوشهر و به خط میرزا مهدی شیرازی در بندر بمبئی به سال 1319ق به چاپ سنگی رسیده [الذریعة 326/9؛ نسخه‌های منزوی 232/3؛ فرهنگ سخنوران ص 340]