دیوان الخطی

● دیوان الخطی / شعر / عربی d.-ul xaṭṭī خطی، جعفر بن محمد، - 1028 قمری xaṭṭī, ja'far ebn-e mohammad ( - 1619) تاریخ تألیف: 1001ق اشعار مختلف ناظم است که در اوقات مختلف آنها را سروده و در آن مدایح، مراثی، قصاید، رباعیات، مصرع‌ها آمده و از اشخاصی چون رکن الدین محمود بن نورالدین بن شرف بن شرف الدین وزیر بحرین در سال 1001، سید ناصر بن سلیمان حسینی قارونی شریف علوی در سال 1008، شیخ خمیس و برادرش شیخ ابراهیم بن سالم بن ابی سرور تمیمی در سال 1007، سید خلف بن عبد المطلب ملک دورق 1016، بهاء الدین محمد بن حسین عاملی حارثی 1016، و دیگران و نیز از سفرهای خود به شهرهای مختلف از قبیل اصفهان، قطیف، اوال، بحرین، ذوالمارتین در اوال، شیراز، هویزه، بهبهان و غیره نامبرده و در آن اشعاری از سال 1000 تا سال 1027 را دارا می‌باشد. آغاز: اما بعد حمد الله الذی جعل قیداً لاوابد النعم و زماماً لشوارد القسم و مجناً عن عوارض النقم و رضی بالبخس من الثناء ثمناً لجزیل العطاء چاپ: تهران، محقق: علی بن الحسین الهاشمی الخطیب، مطبعة الحیدری، 1373ق. [طبقات اعلام الشیعه قرن 11 ص 112-113؛ ذریعه 35/9-36]