آداب صوفیه

● آداب صوفیه = آداب تصوف = اصطلاحات صوفیه = خرقه / عرفان و تصوف / فارسی ādāb-e sūfīye = ādāb-e tasavvof = estelāhāt-e sūfīye = xerqe نجم الدین کبری، احمد بن عمر، 540 - 618؟ ق najm-od-dīn-e kobrā, ahmad ebn-e ‘omar (1145-1221?) تألیف: 616ق رساله‌ای است در بیان آداب تصوف که آنها را به هفت «باب» تقسیم نموده با این عناوین: 1. پوشیدن خرقه؛ 2. در نشستن و خاستنگاه؛ 3. رفتن در خانقاه؛ 4. در طعام خوردن؛ 5. در دعوت؛ 6. در سماع؛ 7. در سفر. برخی نسخه‌ها بدون بخشبندی است. آغاز: بسمله صفت هذه الاداب الشيخ الكبير ... وضع هذه الاداب علی سبعة ابواب باب اول درخرقه پوشیدن هرکه را ارادت این پدید آید وخواهد که خرقه پوشد. انجام: مجاهده و ریاضت باید کشید یا درباطن او چیزی ظاهر شود و الله اعلم بالصواب و صلی الله علی محمد و آله اجمعین. [ریحانة الادب 144/6؛ احوال میر سید علی همدانی ص 158-159؛ فهرستواره منزوی 22/7 (5 نسخه داخلی)؛ فهرست نسخه‌های خطی فارسی، 1012/2 «آداب صوفیه»؛ اصطلاحات صوفیه، «خرقه»؛ مشترک پاکستان، 1212/2«آداب صوفیه ... » در 7 «باب».]