دیوان بلبل آشتیانی

● دیوان بلبل آشتیانی / شعر / فارسی d.-e bolbol-e āštīyānī بلبل آشتیانی، محمد علی، - 1060 قمری bolbol-e āštīyānī, mohammad ‘alī ( - 1650) مرحوم دهگان به این نتیجه رسیده بود که شاعر آن را در سال 1060 برای دختر کوزه گرزاده به لهجه آشتیانی سروده است. این نسخه را مرحوم دهگان در سال 1320 از روی نسخه‌ای که به شیخ عباس صالحی تعلق داشت نوشته است. حاوی غزل‌واره‌هایی است در وصف عشق و عاشقی به گویش محلی، اشعار این شاعر، کم‌نسخه است. بیاض شعر وی در فهرست نسخه‌های خطی حوزه علمیه آشتیان (ص 144 ش 1) معرفی گردیده، دفتر حاضر مشتمل بر 1500 بیت است. عناوین غزلیات: 1. جواب از جانب شریفه؛ 2. جواب از جانب بلبل؛ 3. جواب از جانب شریفه؛ 4. سؤال از جانب بلبل؛ 5. سؤال از جانب بلبل؛ 6. جواب از جانب شریفه؛ 7. جواب بلبل؛ 8. شکایت کرده گوید؛ 9. باز هم شکایت کند؛ 10. سؤال از جانب بلبل؛ 11. جواب از جانب شریفه؛ 12. درخواست میوه وصال؛ 13. گله نامه؛ 14. در وصف معشوق؛ 15. در وصف عشق؛ 16. در جستجوی دلدار و شرح آن؛ 17. قسم یاد کردن معشوقه؛ 18. در جواب معشوقه؛ 19. [...]؛ 20. خواب دیدن بلبل و نامه نوشتن به یار؛ 21. جواب از جانب شریفه؛ 22. نصیحت نمودن مادر بلبل را؛ 23. شکایت از بی کسی؛ 24. شکایت از بخت خود؛ 25. نامه نوشتن به مادر خود؛ 26. ایضاً هان؛ 27. آگاه نمودن از عشق خود مادر را؛ 28. نامه نوشتن بلبل به شریفه؛ 29. جواب نامه بلبل؛ 30. احوال پرسیدن؛ 31. جواب از جانب شریفه؛ 32. نامه که بلبل به مادر خود نوشته؛ 33. تسلی دادن مادر بلبل را؛ 34. جواب دادن مادر بلبل را؛ 35. نصیحت نمودن مادر بلبل را؛ 36. شکایت از معشوقه؛ 37. نامه بلبل به استاد خود [حسین کفشدوز]؛ 38. در حاشیه نامه به فرزند مومی الیه نویسد؛ 39. جواب نامه فوق که بلبل آن را خود تنظیم کرده؛ 40. آمدن بلبل از اصفهان به لباس درویشی و مراجعت به آشتیان و شرح شال؛ 41. خود گفتن؛ 42. شکایت نمودن از معشوقه؛ 43. با خیال معشوقه سخن گفتن؛ 44. شکایت از معشوقه.