دیوان انصاری اصفهانی

● دیوان انصاری اصفهانی / شعر / فارسی d.-e ansārī-ye esfahānī انصاری اصفهانی، میرزا موسی، - 1360 قمری ansārī esfahānī, mīrzā mūsā ( - 1941) شامل غزلیات، مثنویات، قطعات و رباعیات از جمله مثنویات یکی مناظره با قمر است دیگر مناظره درخت و اره و دیگر (که در آخر دیوان به خط شاعر افزوده شده) مناظره سنگ با شیشه است. از جمله ابیات مثنوی درخت و اره این است: «بود اندر حوالی چمن ×× شجری سالخورده و کهنی / چه شجر چون درخت وادی طور ×× بود ظاهر از او تجلی نور / شاخه او کشیده سر به فلک ×× ریشه او رسیده پشت سمک / خرم و تازه روی و سبز ورق ×× بر تنش پیرهن ز استبرق». در پایان دیوان پس از مثنوی سنگ و شیشه قصیده‌ای است «در مدح شاه اولیا» و پس از آن دو قطعه که گویا ماده تاریخ کتاب است. قطعه‌ها از این قرار است: «دنیا که به ما نقش دو رنگی بنمود ×× تیر ستمش به دل خدنگی بنمود / این سینه که وسعت دو عالم را داشت ×× وسعت بگرفت از او و تنگی بنمود». قطعه دوم: «چیزی نیافتند زعزم رمیم من ×× غیر از لسان صادق و قلب سلیم من / گرشافعم به حشر امام زمان بود ×× بخشد مرا به فضل خدای کریم من»