دو منظومه

● دو منظومه / شعر / فارسی do mnz. بواناتی، محمد باقر بن اسحاق، - 1295 قمری bavānātī, mohammad bāqer ebn-e eshāq (- 1878) شامل دو منظومه از میرزا محمد باقر بواناتی فرزند میرزا اسحاق ملقب به ابراهیم جان معطر (-1295ق) به این شرح: 1. شمیسه لندنیه، در فضایل سید ابرار و آل و انصار سلام الله علیهم اجمعین، قصیده طولانی است در 365 بیت با سه تجدید مطلع که از لغات مهجور و دساتيری استفاده نموده و فهم شعر را بدون مراجعه به لغت نامه مشکل می‌سازد. «ای مقتولان از قبیله هابیل ×× نبلی طبلی قتوله منتحر آمد / ای مظلومان دودمان خلیلی ×× و هجی بهجی علق فلق سرر آمد / ای جمازان بدر و وادی شنغار ×× رعیی و عیی حظیره پر خضر آمد/ ای ابالان رفی فیل عتل قیل ×× و سمی حسمی عجوله تان بقر آمد». آغاز: «بسمله، شمس نو از مطلع جدید برآمد ×× شام سیه رو سپید چون قمر آمد». انجام: «ختم کن ای میرزا محمد باقر ×× کابراهیم جان معطر از سفر آمد». 2- سدیره ناسوتیه در وصف دوحهء صفوت انبتها الله نباتا حسنا، مثنوی است در 125 بیت که نسبت به قصیده قبلی از لغات مستعمل و آسانتری استفاده نموده است، آغاز: «کوری چشم حسود پر غمر ×× این درخت ما دهد روزی ثمر/ آدم خاکی مسیح الله شود ×× از رموز اصطفا آگه شود»، انجام: «حیله افزائید و اسباب نزال ×× کاین تکلف نیست خالی از دو حال / یا بشر کشتن سرور حق شود ×× یا حماقت حکمت مطلق شود».