دوازده بند محتشم

● دوازده بند محتشم / مراثی / فارسی davāzdah band-e mohtašam محتشم، علی بن احمد، - 996 قمری mohtašam, ‘alī ebn-e ahmad (- 1588) محتشم برادری به نام عبدالغنی کاشانی داشت که در جوانی بدرود حیات گفت. محتشم در رثای برادر دوازده بند حاضر را سرود، سپس پیامبر اکرم (ص) را در عالم رؤیا دید که فرمود تو که چنین زیبا مرثیه می‌سرایی چرا در رثای فرزندم حسین مرثیه‌ای نمی‌گویی، پس محتشم دوازده بند مشهور خود را سرود و دیگران نیز از او پیروی کرده‌اند. آغاز: باز این چه شورش است که در خلق عالم است ×× باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است انجام: تا چرخ سفله بود، جفایی چنین نکرد ×× با هیچ آفریده، بی وفایی چنین نکرد چاپ: مشار فارسی، ج2، صص2198-2199؛ ایران، 1285ق، رقعی کوچک (ضمن رثاء اهل العصمة و الطهارة)؛ ایران، تهران، کارخانه آقا سید مرتضی، 1324ق، سنگی، خشتی، 88ص، به دستیاری آقا میرزا حسن، به سعی و اهتمام آقا سید حسین خوانساری، 1317 یا 1324، در هامش [نسخه‌های منزوی 2814/4؛ الذریعة 270/8 و 269/8-271؛ فرهنگ سخنوران ص 515؛ مشترک پاکستان 693/7-696؛ مشار فارسی 2198/2؛ مکتبة امیرالمؤمنین 644/2؛ دنا 1269/4-1270] شرح و حواشی: 1- تضمین دوازده بند محتشم؛ واعظ، میرزا رفیعا (-11) 2- تخمیس دوازده بند محتشم کاشانی؛ ثاقب اصفهانی، اسماعیل (-1319) 3- تخمیس دوازده بند محتشم 4- اشعار