دوازده امام

● دوازده امام = مناقب = صلواتیه = التحية الاثنی عشرية = درود = الصلوات و التحيات / دعا / عربی davāzdah emām = manāqeb = salavātīye = at-taḥīyyat-ul iṯnā ‘ašarīyya = dorūd = aṣ-ṣalawāt wa-t taḥīyyāt ابن عربی، محمد بن علی، 560 - 638 قمری ebn-e ‘arabī, mohammad ebn-e ‘alī (1166 - 1241) یک رشته تحمید و تقدیس حق تعالی و تحیات بر چهارده معصوم است به عبارات و مصطلحات عرفانی و منسوب است به محیی الدین ابن عربی. این صلوات و تحیات به نام «مناقب» نیز خوانده می‌شود. نسخه‌های این صلوات از حیث اعتصام و اختتام مختلف است. به روایت فاضل بارع عارف معاصر سید عبدالحجة بلاغی این صلوات را عارف جزولی (ابوعبدالله محمد بن عبدالرحمن بن ابی بکر سلیمان شریف حسنی (-870ق) در کتاب ادعیه خود که موسوم به «دلائل الخیرات» است به نام «خطبه» مندرج داشته و انشائی او است و برای دفع و رفع شبهات و اعتراضات و اتهامات نسبت به شیخ محیی الدین ابن عربی داده است. (مهدی ولائی) در چند نسخه‌ای هم آن را انشاء کسان دیگری دانسته‌اند: در الهیات تهران (ج1، ص 290) و دانشگاه تهران (ج15، ص4132) به دهدار و در مجلس (ج23، ص259، ش985/2 طباطبایی) به سید حیدر آملی. آغاز: 1: الحمدلله رب العالمین حمداً ازلياً بابدیته و ابدياً بازلیته سرمداً باطلاقه متجلیا فی مرایا آفاقه ... صلوات الله و ملائکته و حملة عرشه و جمیع خلقه من ارضه و سمائه على سيدنا و نبینا اصل الجود و عين الشاهده و المشهود ... آغاز 2: اللهم افض صلة صلواتک و سلامة تسلیماتک علی اول التعینات المفاضة من العماء الربانی و آخر التنزلات المضافة الى النوع الانسانی چاپ: ضمن شرح و هم جداگانه ذیل کتاب تمهید القواعد به نام «اثنی عشریه» چاپ شده است [الذریعه 269/8 شماره 1139؛ دنا، ج4، ص1262-1263 (29 نسخه)؛ مؤلفات ابن عربی، ص 401-404] شرح و حواشی: 1- الدر الثمین؛ بغدادی، عمر بن عبدالجلیل (1155-1194) 2- شرح الصلوات = شرح دوازده امام؛ حسینی شیروانی، ابوالحسن بن محمد (-1322) 3- شرح دوازده امام محیی الدین؛ گلپایگانی، اسدالله بن محمود (1366-1303) 4- شرح المناقب = شرح الصلوات؛ موسوی خلخالی، صالح بن محمد صالح (-14)