آداب الشریعة و الحکم المرعیة فی الشریعة

● آداب الشریعة و الحکم المرعیة فی الشریعة = القصیدة المیمیة الخالیة من الالف / فقه، شعر / عربی ādāb-uš šarī‘a wa-l ḥikam-ul mar‘īyya fī-š šarī‘a = al- qaṣīdat-ul mīmīyyat-ul xālīya min-al alif موسوی اصفهانی، جعفر بن حسین، 1090 - 1158 ق mūsavī esfahānī, ja‘far ebn-e hoseyn (1679-1745) منظومه‌ای است بدون الف که شاعر (که جد صاحب روضات الجنات است) در پیروی از خطبه علی (ع) که بدون الف است سروده است. این منظومه قریب به هفتصد بیت است. موضوع این قصیده، اخلاق، اعتقادات و فقه است و شاعر در آن فرزندش را به آداب و محاسن اخلاقی سفارش می‌کند. در پایان اشعاری در تمجید از منظومه حاضر از سید شریف کاظمینی درج شده است. آغاز: بسمل تنشمت فی قصدی بخیر تنشم ×× و بدیت منظومی بذکر معظم / فبسملت فی قیدوم نظمی و منطقی ×× تبرکت من فوری بخیر مقدم انجام: و من بعدهم و رطت فی مثل قصدهم ×× لقتلی من دوم بعزم مصمم / فیبنی فی صدرهم بعد محضری ×× فلم یر منهم غیر فعل معظم چاپ: این منظومه به ضمیمه «معدن الفوائد» میرزا محمد هاشم خوانساری از احفاد ناظم، به چاپ رسیده است. [الذریعة 58/2 و 58/23؛ طبقات اعلام الشیعة، تا: قرن 12، ص 591؛]