دستور الوزراء

● دستور الوزراء / حکومت و سیاست / فارسی dastūr-ol vozarā' حسینی هروی، حسین بن غیاث الدین، - 928 قمری hoseynī heravī, hoseyn ebn-e qīyās-od-dīn (- 1522) اهدا به: ظهیرالدین بابر پادشاه (932-937ق) و بار دیگر به نام میرزا شاه حسین و سلطان سلیم خان یکم عثمانی تاریخ تألیف: 7 محرم 926ق از اختیار بن غیاث حسینی که یک بار اخلاق همایون به نام سلطان ظهیر الدین محمد بابر (م973) نوشته و دوم بار همین را به نام «دستور الوزراء» به نام میرزا شاه حسین و سلطان سلیم خان یکم ساخته و در 7 محرم 926 آن را به انجام رسانده است (پاریس 767 و 768). نام مؤلف و کتاب و شعر او در آن آمده است. در آن از قانون السياسة عبارتی آمده و از منابعی چون: كتاب الطهارة ابی علی مسکویه و اخلاق ناصری و قانون السياسه و میرزان الحکم و قسطاس و اساس، یاد شده و آمده که این رساله «مشتمل است: بر قوانین سلطنت و ریاست و تهذیب اخلاق» به اسلوبی خاص. کتاب پس از دیباچه یک فصل است در تعریف خلق و سه «قانون»: 1. تهذیب اخلاق و فرهنگ در دو قاعده؛ 2. علم کتخدایی و تدبیر اموال در دو قاعده؛ 3. علم مملکت‌داری و سیاست مدن و تقویم رعایا در دو قاعده. آغاز: بسمله طغرای سعادت خسروان علای شان دراد الملک سخن طرازی و منشور کرامت شهسواران میدان بلاغت پردازی جولان دادن سمند خوش خرام خامه نیز کامست در میدان محامد پادشاهی که عسا کرفیروزی مآثر اعیان ممکنات از سد حمد اقلیم عدم بشهر ستان وجود فرستاد انجام: و از اتفاقات حسنه این ایام فرخنده فرجام است که روز و ماه تاریخ اتمام بلسان عدد مفصح است بنشان دادن سال اختتام چنانچه مضمون این ابیات دلپذیر به بیان واضح البرهان مشیر است ... شد مرتب نسخه ای اندر جهان معلوم نیست ×× کاتفاق افتاده باشد هیچکس را زین سیاق / روز و ماه و سال اتمامش ز تاریخ عرب ×× «سابع شهر محرم» (926) شد بحسن اتفاق [دنا 1192/4 (1 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 451/6]