دستور شفائی

● دستور شفائی / طب / فارسی dastūr-e šafā'ī عقیلی شیرازی، محمد حسین بن محمد هادی، ق12 قمری ‘aqīlī šīrāzī, mohammad hoseyn ebn-e mohammad hādī (- 18c) کتابی است در مسائل پزشکی، مشتمل بر بیست و یک «باب»: 1. امراض سر و دماغ؛ 2. امراض چشم؛ 3. بیماری گوش؛ 4. امراض بینی؛ 5. امراض زبان و دهن و لب؛ 6. امراض لثه و درد دندان؛ 7. امراض حلق؛ 8. امراض سینه و شش و آلات تنفس؛ 9. امراض قلب و خفقان؛ 10. امراض ثدی؛ 11. امراض معده؛ 12. امراض جگر؛ 13. امراض مرار طحال و یرقان؛ 14. امراض امعاء و مقعده و غیره؛ 15. امراض گرده و مثانه؛ 16. امراض رحم؛ 17. امراض انثیین و قضیب؛ 18. امراض صفاق و پشت؛ 19. حمیات و این بحران؛ 20. اورام و بثور؛ 21. حرق النار و الماء و الذهب و غیر ذلک. یک نسخه از این کتاب در فهرست «مخطوطات الطب و الصيدلة و البيطرة فی مكتبة المتحف العراقی، ص104» آمده است. آغاز: الحمدلله و كفى و سلام علی عبادة الذين اصطفى اما بعد این دستور العمل ... [الطب الصيدليه ص118؛ الذريعة 8-161، 20-221؛ فهرستواره منزوی 3453/5؛ نسخه‌های منزوی 534/1؛ دائرة المعارف تشیع 342/11؛ الكواكب المنتشره [المنتشرة] 211]