دستور الاطباء فی دفع الطاعون و الوبا

● دستور الاطباء فی دفع الطاعون و الوبا / طب / فارسی dastūr-ol atebbā’ fī daf‘-et tā‘ūn va-l vabā ساوجی، موسی بن علیرضا، ق13 قمری sāvajī, mūsā ebn-e ‘alī rezā (- 19c) اهدا به: حسینعلی خان معیر الممالک و ناصرالدین شاه (1264-1313ق) کتابی مفصل است در درمان بیماری‌های وبا و طاعون، دارای مقدمه، 3 «باب» و «خاتمه». مؤلف می‌گوید در زمان محمد شاه قاجار و به سال 1262ق وبای سختی در تهران آمد و بر اثر آن هر یک به گوشه‌ای فرا رفتند. من مصلحت ندیدم که دست از خلق بردارم و به گوشه‌ای روم لذا در تهران ماندم و به معالجه مرضی پرداختم پس از آن معیرالممالک از من خواست که رساله‌ای در این باب بپردازم لذا این رساله را که از مرض وبا و طاعون و اوجاع مفاصل است با بعضی از مطالب استطرادی نوشتم. ضمناً در مقدمه نسخه چاپی و نسخه 8961 به عنوان دستور الاطباء نیامده و حال آنکه در مقدمه نسخه 15134 به این نام اشاره شده. وی رساله دیگری دارد به نام «حفظ الصحه» که در سال 1268ق تألیف کرده است. آغاز: بسمله، شکر و سپاس حکیمی را سزاست که بقدرت کامله بدو حرف کن انحراف مزاج عالم امکان را از اسقام و امراض اعدام پاک نمود ... اما بعد، چون در سنه هزار و دویست و شصت و دو هجری وبا در میان خلق انتشار یافت ... و این رساله مشتمل است بر سه باب» ... انجام: که آن حروف معجمه که در دور دایره نوشته شد باتمام دایره بمشک و زعفران باید نوشته شود. چاپ: کتاب در سال 1269ق چاپ شده [دنا 1178/4؛ فهرستواره منزوی 3452/5]