دستور الاطباء

● دستور الاطباء / طب / عربی dastūr-ul aṭibbā’ طبیب، محمود بن محمد حسین tabīb, mahmūd ebn-e mohammad hoseyn کتابی است در طب که مؤلف آن عماد الدین محمود طبیب فرزند محمد حسین فرزند محمد باقر است. اجداد مؤلف همگی از پزشکان بوده‌اند و مؤلف نیز به این شغل روی آورده و از خدمت پدرش استفاده نموده و آنچه از وی فرا گرفته در کتاب حاضر گرد آورده است. این کتاب شامل ده «باب» است و هر بابی شامل دو «نمط» و هر نمط دارای چند «فصل» است: باب 1. امراض سر؛ 2. بیان اعصاب؛ 3. معالجات امراض چشم؛ 4. معالجات امراض گوش؛ 5. معالجات امراض بینی؛ 6. معالجات امراض دهان؛ 7. معالجات امراض دهان و حلق؛ 8. امراض سینه؛ 9. معالجات امراض قلب و پستان‌ها؛ 10. معالجات مری و معده. آغاز: الحمدلله المبدی المعید الفعال لما یرید الهادی عباده الی معرفة کل داء شدید ... اما بعد ... انی لما کنت من اهل بیت مشهورین بهذه الصناعة و كانت لهم فی هذا الفن مراتب رفيعة و مهارة عظيمة و ممارسة كثيرة بل كانوا متفردين بها من قديم الى هذا الاوان ... [دنا 4/ 1178]