در المجالس

● در المجالس / اخلاق / فارسی dorr-ol majāles نوبهاری، ظفر بن برهان، ق7 قمری nowbahārī, zafar ebn-e borhān (- 13c) رساله متوسطی است با نثری روان و منسجم و دور از تصنع در مسائل دینی و عرفانی و تاریخ تصوف و احوال بزرگان و پیشوایان دینی و در پند و اندرز و موعظه که مؤلف از مجالس بزرگان دین و خداوندان یقین در سی و سه «باب» جمع آوری و تنظیم شده: 1. فضیلت آفرینش حضرت آدم؛ 2. فضیلت حضرت ابراهیم؛ 3. فضیلت حضرت شعیب؛ 4. فضیلت حضرت موسی؛ 5. فضیلت مهر سلیمان؛ 6. فضیلت حضرت عیسی؛ 7. فضیلت حضرت محمد مصطفی (ص)؛ 8 فضیلت نیکویی کردن در حق پدر و مادر؛ 9. مجروح شدن دندان مبارک پیغمبر؛ 10. بیان التماس پیغمبر؛ 11. حکایت امیر المؤمنین علی با خاتون فاطمه زهرا؛ 12. حکایت ماریه قبطیه؛ 13. فضیلت جوانان یوسف صفتان؛ 14. فضیلت خالد بن ولید؛ 15. فضیلت بلال؛ 16. نصیحت لقمان پسر خود را؛ 17. ایمان آوردن بت پرستی با پسر خود؛ 18. حکایت ابراهیم ادهم؛ 19. حکایت مرد سخی و زن بخیل؛ 20. حکایت آزر پدر ابراهیم خلیل؛ 21. حکایت طوطی خوش الحان؛ 22. حکایت خواجه حسن بصری؛ 23. حکایت شیطان مردود؛ 24. حکایت پادشاه نیشابور؛ 25. حکایت خواجه ربیع؛ 26. حکایت خواجه سفیان ثوری؛ 27. حکایت خواجه حسن نوری؛ 28. حکایت شیخ برصیصا؛ 29. فضیلت ماه مبارک رمضان؛ 30. فضیلت خانه کعبه؛ 31. مقتل امیر المومنین و امام حسن و حسین؛ 32. حکایت سلطان ابوسعید ابوالخیر؛ 33. حکایت اهل بهشت. آغاز: حمدی که از عنایت الهی بر زبان عارفان درود ثنائی که از تواتر الهامات خدای در سینه محققان گردد مرمعطی را که از ... ازل وجود انسان را به تاج خلافت. چاپ: در سالهای 1293 و 1321 ق و 1900م در لاهور چاپ شده؛ مشار فارسی 2100/2 [نسخه‌های منزوی 2321/4؛ دنا 1099/4 (7 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 443/6]